Lat. (atrium)
1. Eski Roma evleri¬nin ortasında, evin bütün bölümlerinin açıldığı üstü açık, çevresi revaklı avlu. Atri-yum’un kökeni konusunda çeşitli varsa¬yımlar ileri sürülmektedir. Bunlann içinde, tepesinde dumanın çıkması için bir delik bulunan tek mekânlı ilkel evin geliştirilmiş biçimi varsayımı ağırlık kazanmaktadır. Roma evlerinde de atriyum, evin odağını oluşturan ana hacimdi ve ışığını, çatının ortasındaki kare bir açıklıktan alırdı. Daha sonra atriyum’un kenarlanna odalar açıl¬mış, ancak atriyum aile yaşamının merke¬zi olarak ortadaki yerini her zaman koru¬muştur. Çatının eğimi genellikle yağmur sularının atriyumun ortasındaki kare ya da dikdörtgen havuza (impluvium) akıtacak biçimde düzenlenmiştir. Atriyum, üstünü örten çatı biçimlerinin farklılığına göre çe¬şitli adlar alır. Çatı kirişlerinin mekânı ser¬bestçe geçmeleri durumunda Atrium Tos-canicum, ışık açıklığını çevreleyen kirişle¬rin dört sütun tarafından taşınması duru¬munda da Atrium Tetrastylicum oluşur.
2. Kimi Roma tapmaklannda çevresi re-vaklı, kare biçiminde avlu.
3. İlk Hıristiyan ve Ortaçağ mimarlıklarında bir kilisenin cephesi önünde yer alan, portikle çevrili avlu.
4. Ortaçağda krallann, içinde göste¬rişli törenler düzenledikleri bölüm.
5. Gü¬nümüzde kimi yapılann içinde bırakılan birkaç kat yüksekliğinde boşluk.